سلام دوستای گلم

این آپ با آپهای قبل فرق داره

این آپ، شعر دوست عزیزم آقای مسعود عباسی به حسرت بود

که ارادت خاصی به ایشون و شعرای قشنگشون دارم.

با اجازه شون این شعر رو آپ کردم.

"پايان"

برو تا آخر جاده
من از راه تو کم می شم
نگامو از تو می دزدم
بدهکار خودم می شم

دارم چشماتو می سپارم
به رؤيايی که کوتاهه
برو تا آخرش اما
ته اين جاده بی راهه

نگاهت پشت و رو می شه
واسه فهميدنم ديره
شبيه عکس فوری که
فقط لبخند می گيره

چراغ کوچه خاموشه
ولی چشمام بيداره
خدا حالم رو می فهمه
که داره برف می باره

برو اين راهو تا آخر
منم پايان می گيرم
حواست نيست از پيشم
بری پيش از تو می ميرم